Uzasadnienie
W dniu 31 marca 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę K. R. na swoją decyzję z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2005 r.
Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że jego dochody nie są wystarczające dla jednorazowego pokrycia określonego wobec niego zobowiązania. Skarżący jest zatrudniony w firmie, w której otrzymuje minimalne wynagrodzenie, zaś jego małżonka zarabia około 1800 zł brutto miesięcznie. Nie posiada również majątku ruchomego ani nieruchomego, którego wartość pokryłaby w całości jego zobowiązania. W ocenie skarżącego istotnym argumentem przemawiającym za zasadnością wniosku jest fakt, iż Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia 27 grudnia 2007 r. wstrzymał wykonanie decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p. p. s. a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:
- 1) wyrządzenia znacznej szkody lub
- 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając z urzędu przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania jej wykonania.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, jego dochody nie są wystarczające dla jednorazowego pokrycia określonego wobec niego zobowiązania. Skarżący jest zatrudniony w firmie, w której otrzymuje minimalne wynagrodzenie, zaś jego małżonka zarabia około 1800 zł brutto miesięcznie. Nie posiada również majątku ruchomego ani nieruchomego, którego wartość pokryłaby w całości jego zobowiązania.
Badając sprawę Sąd nie dostrzegł występowania wystarczających okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Zauważyć należy, że wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dn. 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811).
Podniesione przez skarżącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot.
W świetle przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p. p. s. a., nie zasługuje na uwzględnienie argument skarżącego, że wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji przez organ odwoławczy uzasadnia jego wniosek. Zauważyć również należy, że postępowanie administracyjne jest postępowaniem całkowicie odrębnym i nie mającym wpływu na postępowanie przed sądem administracyjnym.
W tym stanie rzeczy, nie ma podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.