Uzasadnienie
A. Ż. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 roku w wysokości 32.278 zł.
W uzasadnieniu skargi podatnik zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie m.in. art. 88 ust. 3a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej "ustawa VAT") w zw. z art. 17 ust. 2 VI Dyrektywy Rady poprzez:
- a) bezpodstawne pozbawienie skarżącego prawa do odliczenia podatku naliczonego, mimo że ustalony stan faktyczny i zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do zastosowania wynikających z powołanego rozporządzenia ograniczeń,
- b) uznanie, że podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z faktycznie przeprowadzoną transakcją w sytuacji gdy faktura tę dostawę dokumentująca zawiera błędne oznaczenie dostawcy, w sytuacji gdy błąd ten jest wynikiem bezprawnych działań osób trzecich, o których podatnik nie wiedział mimo dochowania należytej staranności przy wyborze dostawcy - nie mógł się dowiedzieć.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju zależność ma miejsce.
W niniejszej sprawie organy podatkowe zakwestionowały prawidłowość rozliczenia podatku VAT za czerwiec 2005 roku, ponieważ stwierdziły, że podatnik odliczył podatek naliczony wynikający z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięć wskazały m.in. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy VAT. Stosownie do wymienionego przepisu nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.
Sąd powziął z urzędu informację, że 16 stycznia 2012 r. do Trybunału Konstytucyjnego została złożona skarga konstytucyjna, w której podważono konstytucyjność § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970) – tożsamego do mającego zastosowanie w tej sprawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy VAT – w zakresie w jakim m.in. wymieniony przepis stanowi podstawę do zakwestionowania przez organ podatkowy obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazaną w fakturze otrzymanej przez podatnika w związku z nabyciem przezeń towaru wykorzystanego do czynności opodatkowanych, jeżeli przyczyną zakwestionowania obniżenia podatku należnego jest spowodowana przez wystawcę faktury lub osobę trzecią rozbieżność między treścią faktury a rzeczywistym charakterem stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając decyzji organu podatkowego od tego, czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżenia podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa (sygn. akt Ts 11/12). Rozstrzygnięcie przez TK objętego skargą konstytucyjną zagadnienia ma, z uwagi na identyczność obu regulacji prawnej, istotne znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.
P.Z-C.