Uzasadnienie
I SA/Łd 411/15
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r., określającą B. T. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie 3.248,00 zł.
Decyzja została doręczona w trybie przepisu art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej z dniem 2 stycznia 2015 r., natomiast w dniu 10 marca 2015 r. Pełnomocnik Skarżącego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., złożył skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że organ podatkowy nadał przesyłkę pocztową zawierającą zaskarżoną decyzję w dniu [...] r. za pomocą operatora pocztowego - Poczty Polskiej S.A.. Zgodnie z wyjaśnieniami Poczty Polskiej S.A. - Sekcji Reklamacji Klientów Indywidualnych K. z 5 lutego 2015 r. wystosowanymi do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., operator pocztowy podjął pierwszą próbę doręczenia w dniu 19 grudnia 2014r. - zostawiając awizo z uwagi na nieobecność adresata. Zgodnie z tymi wyjaśnieniami, operator dokonał drugiej awizacji przesyłki w dniu 30 grudnia 2014 r. Z uwagi na brak odbioru przesyłki, została ona zwrócona nadawcy.
Zdaniem wnioskodawcy wyjaśnienia Poczty Polskiej S.A. - Sekcji Reklamacji Klientów Indywidualnych K. z 5 lutego 2015r. nie znajdują potwierdzenia w adnotacjach uczynionych na zwróconej Dyrektorowi Izby Skarbowej kopercie. Nie znajduje się na niej żadna adnotacja świadcząca o ponownym awizowaniu przesyłki. Zaznaczono, że inne jeszcze daty wynikają z udostępnianego przez Pocztę Polską S.A. elektronicznego systemu śledzenia przesyłek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 1270 ze zmianami, dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Uwzględnienie wniosku uzależnione jest od kumulatywnego wystąpienia czterech przesłanek określonych w art. 87 § 1-4 p.p.s.a. Sąd postanowi o przywróceniu terminu, gdy strona: (1) złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, (2) uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (3) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniesie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, (4) równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu dokona czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenia terminu może zatem domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym, pomimo dołożenia należytej staranności, nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., FZ 63/04).
Z treści przepisów art. 86 i nast. p.p.s.a wynika, że podstawowym warunkiem umożliwiającym rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jest dokonanie czynności procesowej z jego naruszeniem. Innymi słowy przywrócić można tylko taki termin, który został uchybiony.
W niniejszej sprawie autor wniosku o przewrócenie terminu wywodzi, że stronie skarżącej nie doręczono, w sposób zgodny z prawem, zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik w uzasadnieniu wniosku oświadcza między innymi: "(...) istnieją poważne wątpliwości odnośnie tego, czy decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w ogóle weszła do obrotu prawnego". Dowodzi zatem, że termin do złożenia skargi w ogóle nie zaczął biegu.
Tymczasem – co zostało już wyżej powiedziane – wniosek o przywrócenie terminu jest skuteczny tylko wtedy, gdy strona przyznaje, że uchybiła terminowi, a jedynie zaszły okoliczności usprawiedliwiające to uchybienie.
W sytuacji, gdy strona twierdzi, że nie naruszyła terminu, nie ma podstaw do jego przywrócenia.
Dodatkowo w ocenie sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim nie można dać wiary pełnomocnikowi, który twierdzi, że nie sposób ustalić czy doszło do powtórnego awizowania przesyłki. Co prawda na kopercie zawierającej zaskarżoną decyzję nie ma adnotacji (stempla) o fakcie powtórnego doręczenia, jednakże w aktach sprawy znajduje się pismo Poczty Polskiej (Sekcji Reklamacji) z dnia 5 lutego 2015 r., zgodnie z którym w dniu 30 grudnia 2014 r dokonano powtórnej awizacji, a reklamacja złożona przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została uznana za nieuzasadnioną.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Ake.