Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r., określającą B. T. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie 3.248,00 zł.
Decyzja została doręczona w trybie przepisu art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej z dniem 2 stycznia 2015 r., natomiast w dniu 10 marca 2015 r. Pełnomocnik Skarżącego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., złożył skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Kwestię sposobu i terminu składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), stanowiąc, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższych unormowań wynika, iż datą miarodajną dla oceny tego, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem poczty).
Jak wyżej wskazano, zakwestionowana decyzja została doręczona w dniu 2 stycznia 2015 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym strona powinna złożyć skargę do Sądu, za pośrednictwem organu najpóźniej do 2 lutego 2015 r. Pomimo odpowiedniego pouczenia, skarga przesłana została 10 marca 2015 r.
Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca.
Z uwagi na fakt, że skargę złożono z uchybieniem terminowi, Sąd na podstawie powołanego wyżej odrzucił skargę.
Ake.