Uzasadnienie
W dniu 27 lutego 2013 roku M. Z. M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. uchylającą w całości po wznowieniu postępowania decyzję ustalającą skarżącemu zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2011 rok i ustalającą mu zobowiązanie w podatku od nieruchomości za miesiące styczeń, luty, marzec i kwiecień 2011 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (200 zł) podatnik zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że wnioskodawca pozostaje w bardzo trudnej sytuacji życiowej nie pracuje i nie posiada stałych dochodów, aktualnie opiekuje się swoimi rodzicami w podeszłym wieku, u których spożywa jeden posiłek dziennie. Jego jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 31 m2, reszty majątku został pozbawiony przez byłą żonę i komorników.
Skarżący nie deklaruje posiadania wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych, z akt sprawy wynika, że od kwietnia 2011 roku utracił własność niezabudowanej nieruchomości położonej w S. o powierzchni 429 m2 będącej przedmiotem opodatkowania w sprawie niniejszej
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że M.Z.M. nie pracuje i nie posiada stałych dochodów, opiekuje się swoimi rodzicami w podeszłym wieku, u których spożywa jeden posiłek dziennie. Jego jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 31 m2, reszty majątku został pozbawiony przez byłą żonę i komorników. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania jego prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AK.