Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 kwietnia 2013 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący był reprezentowany przez adwokat J. K. - G. W dniu 15 października 2013 r., pełnomocnik skarżącego złożyła do Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 sierpnia 2013 r. oddalającego skargę podatnika na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uchylenia w całości po wznowieniu z urzędu postępowania decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości na rok 2011 i ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na rok 2011 za styczeń, luty, marzec i kwiecień. Pełnomocnik skarżącego wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, polegającej na sporządzeniu przedmiotowej opinii, której odpis przekazała skarżącemu. Oświadczyła jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Kwestię wynagrodzenia adwokata z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu reguluje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie: p.p.s.a. oraz § 19 w związku z przepisem § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, zgodnie zaś z drugim z nich koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Sąd zasądza tak ustalone koszty, jeśli pełnomocnik, stosownie do § 20 powołanego rozporządzenia, złoży wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek o zwrot kosztów udzielonej z urzędu skarżącemu pomocy prawnej zawiera oświadczenia o powyższej treści. Tym samym zostało wykazane, iż skarżący nie uiścił w całości lub części opłaty tych kosztów. W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w postanowieniu.
AK.