Uzasadnienie
W dniu 5 stycznia 2017 r. M. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. określającą mu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym do osób fizycznych za rok 2013, w wysokości 50.892 zł.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.440 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 500 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.
Po rozpoznaniu sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. zmienił postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 24 marca 2017 r. i przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 maja 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia tytułem wpisu od skargi 200 zł. Odpis zarządzenia został doręczony domownikowi skarżącego w dniu 26 maja 2017 r.
Skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I w tym przedmiocie doręczono domownikowi skarżącego w dniu 26 maja 2017 r. Skarżący nie uiścił wymaganej prawem opłaty sądowej.
W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.
ake.