Uzasadnienie
B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 2.000 zł skarżąca pismem z dnia 1 lipca 2016 roku wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od tego wpisu. W nadesłanym następnie, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, urzędowym formularzu PPF skarżąca uzupełniająco wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 17-letnią córką Z., na którą nie otrzymuje alimentów. Jako majątek skarżąca wskazała mieszkanie w Ł. zlicytowane przez komornika sądowego.
Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że jej zobowiązania wynikają z kredytów hipotecznych, a ponadto ciążą na niej zaległe zobowiązania (kilkunastomilionowe) z tytułu prowadzonej w przeszłości działalności gospodarczej wobec kontrahentów i Skarbu Państwa. Czynsz z tytułu najmu mieszkania oraz pozostałe opłaty łącznie stanowią kwotę 1.500 zł i w całości są opłacane przez rodzinę.
Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie posiada żadnych dochodów ani majątku. Utrzymuje ją najbliższa rodzina (opłaca czynsz i koszty leczenia). Od kilku lat ma poważne problemy zdrowotne (choruje m.in. na toczeń i zespół SJogrena), w związku z którymi przebywała kilkakrotnie w szpitalu. Stan zdrowia uniemożliwia jej podjęcie pracy zarobkowej. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanych dokumentów źródłowych złożonych do sprawy o sygn. akt I SA/Łd 226/16, które referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu, wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 17-letnią córką Z., na którą nie otrzymuje alimentów od byłego męża. Rodzina nie posiada żadnego majątku, obie z córką zamieszkują w wynajętym mieszkaniu. Skarżąca utraciła status osoby bezrobotnej z dniem 7 lipca 2014 roku z uwagi na niezdolność do pracy wskutek choroby przez nieprzerwany okres 90 dni. Od kilku lat ma poważne problemy zdrowotne (choruje m.in. na toczeń i zespół SJogrena), w związku z którymi przebywała kilkakrotnie w szpitalu. Stan zdrowia uniemożliwia jej podjęcie pracy zarobkowej.
W związku z tym nie posiada aktualnie żadnego zatrudnienia i nie osiąga żadnych dochodów. Nie posiada także rachunków bankowych. Czynsz z tytułu najmu mieszkania oraz pozostałe opłaty łącznie stanowią kwotę 1.500 zł i w całości opłacane są przez rodzinę. Jednocześnie ogólna kwota zobowiązań skarżącej wynosi ok. 20.000.000 zł, ponadto skarżąca posiada zobowiązania wobec Skarbu Państwa i ZUS. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w nadesłanych dokumentach źródłowych. Skarżąca z uwagi na brak dochodu nie składała zeznania podatkowego za 2015 rok. Ponadto nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, a także kwotę wpisu od dwóch wniesionych obecnie przez skarżącą do Sądu skarg (5.973 zł) referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca wykazała bowiem, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Wykazanie zaś spełnienia tej przesłanki uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Ake.