Uzasadnienie
Skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 2011 roku.
Pismem z dnia 4 czerwca 2018 r. złożono wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji oz uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków prawnych oraz faktycznych w rozumieniu ww. normy prawnej, w szczególności, ostateczne ustanie bytu prawnego skarżącej, konieczność ogłoszenia jej upadłości oraz zwolnienia wszystkich zatrudnianych pracowników.
Podkreślono, że pogarszająca się systematycznie w kolejnych latach podatkowych sytuacja finansowa skarżącej stanowiła już bezpośrednie uzasadnienie dla wydanych przez właściwy organ podatkowy decyzji o zabezpieczeniu na jej majątku zobowiązania podatkowego określonego przez organ kontroli skarbowej.
O zasadności wniosku – zdaniem strony – świadczy fakt, że aktualna sytuacja finansowa i majątkowa skarżącej jest bardzo trudna. Malejące zyski w głównym segmencie działalności gospodarczej oraz brak środków na zajętych rachunkach bankowych (w tym, zabezpieczenie do znacznej kwoty zajętej wierzytelności głównego rachunku bankowego) nie zapewniają bieżącej płynności finansowej, a w działalności skarżącej pojawiły się trudności związane z koniecznością gromadzenia środków na wypłaty wynagrodzeń i pochodnych należności. Natychmiastowa spłata określonej zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę spowoduje konieczność wyzbycia się wszystkich posiadanych składników majątku niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, co oznacza, całkowity brak możliwości dalszego funkcjonowania, ostateczne wycofanie się z obrotu gospodarczego oraz zwolnienie zatrudnionych pracowników, a w konsekwencji, likwidację przedsiębiorstwa skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a).
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14; z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14; z dnia 20 maja 2014 r.; sygn. akt II GSK 1020/14, www.cbois.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona w sposób wystarczający uprawdopodobniła możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również możliwość wystąpienia okoliczności mogących spowodować trudne do odwrócenia skutki, wynikających z konieczności uiszczenia określonej zaskarżoną decyzją kwoty. W szczególności należy mieć na uwadze wskazane przez wnioskującą realne zagrożenie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, jak również likwidacja miejsc pracy tworzonych przez skarżącą. Twierdzenie spółki zostały uprawdopodobnione załączoną do wniosku dokumentacją.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
AKE.