Uzasadnienie
W dniu 30 maja 2016 roku C. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiającą wyrażenia zgody na zwolnienie płatnika - ZUS Oddział Ł. Inspektorat w Z. z obowiązku pobierania podatku do wypłacanego świadczenia emerytalnego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca jest wdowcem samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości ok. 1.900 zł netto miesięcznie. Wcześniej w latach 2000-2008 po likwidacji jego zakładu pracy skarżący przebywał na zasiłku w wysokości 600 zł miesięcznie. Jedyny majątek strony stanowi mieszkanie o powierzchni 48 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy zamykają się kwotą ok. 550 zł (czynsz, prąd), do której dochodzą wydatki na telefon, leczenie i rehabilitację w związku z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności ok 150 zł miesięcznie. Wnioskodawca obciążony jest także obowiązkiem spłaty kredytów zaciągniętych "na życie" w związku z chorobą żony i utratą pracy przez wnioskodawcę, wysokość spłacanej raty to ok. 1.200 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 718) – dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości ok. 1.900 zł netto miesięcznie. Wcześniej w latach 2000-2008 po likwidacji jego zakładu pracy skarżący przebywał na zasiłku w wysokości 600 zł miesięcznie. Jedyny majątek strony stanowi mieszkanie o powierzchni 48 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy zamykają się kwotą ok. 550 zł (czynsz, prąd), do której dochodzą wydatki na telefon, leczenie i rehabilitację w związku z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności ok 150 zł miesięcznie. Wnioskodawca obciążony jest także obowiązkiem spłaty kredytów zaciągniętych "na życie" w wysokości ok. 1.200 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł), oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AKE.