Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 sierpnia 2016 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi uwzględnił wniosek C. P. i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiającą wyrażenia zgody na zwolnienie płatnika - ZUS Oddział Ł. Inspektorat w Z. z obowiązku pobierania podatku do wypłacanego świadczenia emerytalnego.
Wyrokiem z 14 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił przedmiotową skargę.
W dniu 17 października 2016 roku C. P. wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku o prawo pomocy wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach ponownie wskazał, że jest wdowcem samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości ok. 1.900 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek strony stanowi mieszkanie o powierzchni 48 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy zamykają się kwotą ok. 530 zł (czynsz, prąd), do której dochodzą wydatki na telefon, leczenie i rehabilitację w związku z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności ok 100 zł miesięcznie. Wnioskodawca obciążony jest także obowiązkiem spłaty kredytów zaciągniętych "na życie" w związku z chorobą żony i utratą pracy przez wnioskodawcę, wysokość spłacanej raty to ok. 1.400 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r, poz. 718 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W swoim wniosku skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W sprawie niniejszej na mocy prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z 3 sierpnia 2016 roku skarżący korzysta już z prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, które nie zostało cofnięte, dlatego jego żądanie zwolnienia od kosztów sądowych zawarte w obecnie rozpoznawanym wniosku, wobec prawomocnego przyznania prawa pomocy w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe, a postępowanie w tym zakresie umorzyć zgodnie z art. 249a p.p.s.a.
Przechodząc do oceny wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata wskazać należy, że w związku z przyznaniem mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych obecny wniosek należy rozpoznać pod kątem spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości ok. 1.900 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek strony stanowi mieszkanie o powierzchni 48 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy zamykają się kwotą ok. 530 zł (czynsz, prąd), do której dochodzą wydatki na telefon, leczenie i rehabilitację w związku z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności ok 100 zł miesięcznie. Wnioskodawca obciążony jest także obowiązkiem spłaty kredytów zaciągniętych "na życie" w wysokości ok. 1.400 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznać należało, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a. i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.