Uzasadnienie
W dniu 3 kwietnia 2012 r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "A" wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za marzec, maj i sierpień 2005 r. oraz określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnym miesiącu, za luty, kwiecień, lipiec 2005 r.
Wśród zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji podatnik wymienił m.in. naruszenie art. 70 § 1 w związku z art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), poprzez niezastosowanie wskazanych przepisów pomimo, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane po upływie terminu przedawnienia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał, że zobowiązania określone w decyzji jak również nadwyżki podatku naliczonego do rozliczenia w kolejnych miesiącach, przedawniłyby się z dniem 31 grudnia 2010 r., jednakże bieg terminów przedawnienia przedmiotowych należności uległ zawieszeniu na skutek wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. W niniejszej sprawie postępowanie to zostało wszczęte w dniu 22 listopada 2010 r.
Ponadto podczas rozprawy w dniu 28 czerwca 2012 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej oświadczył, że podatnik uiścił zaległości podatkowe wynikające z decyzji organu pierwszej instancji w dniu 14 grudnia 2010 r., przed rozpatrzeniem odwołania od tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270) - dalej: "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju zależność ma miejsce, bowiem postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt I FSK 174/11 przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej)".
W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę odpowiedź na przedstawione powyżej pytania, w świetle sformułowanego przez stronę skarżącą zarzutu naruszenia art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia zawisłej przed tutejszym sądem sprawy. Przedmiotem oceny powiększonego składu NSA będzie bowiem zagadnienie dopuszczalności prowadzenia postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło na skutek wykonania przez stronę nieostatecznej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji.
Postanawiając o zawieszeniu postępowania sąd miał również na uwadze, iż zastosowany przez organ odwoławczy przepis art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w związku ze wszczęciem postępowania o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jest przedmiotem pytania prawnego przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 525/10). Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
t.n.