Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. B. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek ubezpieczeniowych.
W dniu 28 sierpnia 2009 roku do sądu wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane "skarga kasacyjna" zawierające wniosek o przyznanie adwokata z urzędu. W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach M. B. wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z konkubiną, która pozostaje na jego utrzymaniu. Skarżący utrzymuje się z renty w wysokości 1.651 zł miesięcznie, z której na skutek zajęcia komorniczego faktycznie otrzymuje kwotę około 1.000 zł, zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni 50 m2 za które czynsz wynosi 350 zł pozostaje właścicielem nieruchomości o powierzchni około 1 ha, która leży odłogiem, nie posiada żadnego majątku poza meblami i podstawowym sprzętem gospodarstwa domowego. Oświadczył ponadto, iż jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytów i z uwagi na przebyty zawał na leki miesięcznie wydaje kwotę około 100 zł.
Referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. B. wskazał, iż wspólnie z pozostającą na jego utrzymaniu konkubiną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania są dochody z jego renty kwocie około 1000 zł netto miesięcznie, z uwagi na zajęcie komornicze. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni 50 m2, za które czynsz wynosi 350 zł, pozostaje właścicielem nieruchomości o powierzchni około 1 ha, która leży odłogiem, nie posiada żadnego majątku poza meblami i podstawowym sprzętem gospodarstwa domowego. Oświadczył ponadto, iż jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytów i z uwagi na przebyty zawał na leki miesięcznie wydaje kwotę około 100 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie fachowego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.Ko.