Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2009 r. Sąd odrzucił skargę M. B. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż skarga została wniesiona po terminie.
W dniu 28 sierpnia 2009 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił w nim, że jest osobą schorowaną, ma kłopoty z orientacją i stale korzysta z pomocy lekarskiej. W okresie, w którym biegł termin do złożenia skargi stan zdrowia skarżącego był bardzo zły, gdyż przechodził wówczas załamanie nerwowe i cierpiał na depresję, w związku z czym przyjmował dużo leków. Z załączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego z dnia 27 sierpnia 2009 r. wynika, że z powodu rozpoznanych schorzeń skarżący jest nieporadny, występują u niego zaburzenia pamięci, koncentracji oraz trudności z rozumieniem podczas czytania.
Skarżący trzykrotnie (raz osobiście i dwa razy za pośrednictwem pełnomocnika) wzywany był do wyjaśnienia od jak dawna leczy się na choroby wymienione we wniosku (depresja, załamanie nerwowe) oraz do przedłożenia dokumentów potwierdzających twierdzenia zawarte we wniosku.
W odpowiedzi skarżący nadesłał w dniu 27 kwietnia 2010 r. kserokopie następujących dokumentów:
- 1. zaświadczenie lekarskie z dnia 27 kwietnia 2010 r. o rozpoznaniu m.in. nadciśnienia tętniczego i nerwicy wraz z informacją o tym, że pacjent zażywa leki;
- 2. karty wypisowe z dnia: 19 maja i 3 lipca 2008 r. z rozpoznaniem choroby niedokrwiennej serca, przewlekłej choroby wieńcowej i nadciśnienia tętniczego;
- 3. kartę leczenia szpitalnego w okresie od 11 do 17 lipca 2008 r. w związku z przebytym w marcu 2008 r. zawałem serca oraz
- 4. wyniki badania echokardiograficznego z 16 maja 2008 r. i 21 maja 2009 r. wskazujące na dobry efekt operacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") czynność procesowa dokonana po terminie jest bezskuteczna.
Strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem jego pozytywnego rozpoznania jest spełnienie przesłanki polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminowi (art. 86 § 1, art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Merytoryczna ocena wniosku wypada niekorzystnie dla skarżącego, stwierdzić bowiem należy, iż nie uprawdopodobnił on okoliczności wskazujących na brak winy w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi.
W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, iż kryterium braku winy, jako przesłanki pozwalającej na przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak NSA w postanowieniu z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Ponadto, to na osobie wnioskującej o restytucję terminu spoczywa obowiązek uzasadnienia swojego żądania okolicznościami, które wskazują, że strona nie miała możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie.
Jako okoliczność przemawiającą za niezawinionym niedochowaniem terminu skarżący podał zły stan zdrowia. Załączone do wniosku dokumenty owszem wskazują, na fakt przebycia zawału serca w marcu 2008 r. oraz na to, że skarżący korzysta z pomocy lekarskiej w związku z chorobą niedokrwienną serca, chorobą wieńcową i nadciśnieniem tętniczym, nie wynika z nich jednak by powyższe schorzenia uniemożliwiały skarżącemu sprowadzenie własnych spraw i by ze względu na stan zdrowia wymagał pomocy innych osób. Z przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów nie wynika też, aby w okresie od 15 kwietnia do 17 maja 2009 r. (termin, w którym należało złożyć skargę) bądź też wcześniej leczył się na nerwicę albo depresję. Wystąpieniem zaś tych chorób skarżący uzasadnił złożony wniosek. Na tę okoliczność przedstawił zaświadczenie lekarskie wystawione na dzień przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu (zaświadczenie z dnia 27 sierpnia 2009 r.) oraz zaświadczenie z 27 kwietnia 2010 r., czyli z daty wniesienia pisma uzupełniającego wniosek.
Ponieważ dokumenty te nie dotyczą stanu zdrowia skarżącego w okresie, w którym należało złożyć skargę do sądu, tym samym nie można było uznać, by skarżący uprawdopodobnił brak winy w dochowaniu terminu.
Z podanych wyżej względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił uwzględnienia wniosku.
J.Z.