Uzasadnienie
W dniu 19 kwietnia 2014 r. D. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.
Zarządzeniem z 2 lipca 2013 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi.
W odpowiedzi skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z 4 września 2013 r. referendarz sądowy odmówił uwzględnienia powyższego wniosku, zaś postanowieniem z 28 października 2013 r. tutejszy Sąd odrzucił sprzeciw od tego postanowienia.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie oraz ponowił wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego.
W dniu 16 grudnia 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, z kolei 7 lutego 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny (I FZ 29/14) oddalił zażalenie na postanowienie WSA z 28 października 2013 r.
Następnie, w dniu 20 lutego 2014 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu 25 lutego 2014 r.
Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skutki nieusunięcia w terminie braków fiskalnych skargi normuje art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), stanowiąc, że w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uregulował należności sądowej, w ciągu 7 dni od daty doręczenia wezwania. Termin do uzupełnienia przedmiotowego braku biegł od 25 lutego 2014 r. i upłynął w dniu 4 marca 2014 r.
Z uwagi na fakt, iż skarżący nie uiścił wpisu sądowego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
J.B.