Uzasadnienie
H. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Jednocześnie w załączonym do skargi formularzu urzędowym (PPF) skarżąca podała, że pozostaje w związku małżeńskim, jednakże od 15 lat nie mieszka z mężem. W skład ich wspólnego majątku wchodzi mieszkanie o pow. 48 m2 o wartości ok. 120.000 zł. Skarżąca wskazała przy tym, że osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 2.300 zł netto. Jej wydatki związane z mieszkaniem, opłatami eksploatacyjnymi, zakupem leków, utrzymaniem i spłatą kredytu stanowią kwotę rzędu 2.352 zł. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższych wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 6 lutego 2017 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą rachunków i lokat bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz udokumentowania kwoty wydatków przeznaczonych na opłaty eksploatacyjne i spłatę kredytu wraz z podaniem, na jaki cel został on zaciągnięty - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w dniu 21 lutego 2017 roku nadesłała dodatkowe oświadczenia i dokumenty dotyczące jej sytuacji majątkowej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek skarżącej podlega uwzględnieniu.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca pozostaje w związku małżeńskim, jednakże od 15 lat nie mieszka z mężem. W skład majątku wspólnego małżonków wchodzi mieszkanie o pow. 48 m2 o wartości ok. 120.000 zł. Skarżąca osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 2.300 zł netto. Jej wydatki związane z mieszkaniem, opłatami eksploatacyjnymi, zakupem leków, utrzymaniem i spłatą kredytu konsumpcyjnego stanowią kwotę rzędu 2.352 zł. Wydatki te znajdują potwierdzenie w nadesłanych przez skarżącą dokumentach źródłowych.
Jednocześnie analiza nadesłanych wyciągów z rachunku bankowego skarżącej dowodzi, że nie posiada ona wystarczających środków umożliwiających jej uiszczenie wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę dochodu i niezbędnych wydatków skarżącej, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca wykazała bowiem, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Wykazanie zaś spełnienia tej przesłanki uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Ake.