Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 kwietnia 2013 r., A sp. z o.o. z siedzibą w L., została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 20 kwietnia 2012 r.
Po rozpoznaniu zażalenia złożonego na to zarządzenie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 544/13, oddalił zażalenie.
Kolejnym zarządzeniem z 29 lipca 2013 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ponownie wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Strona skarżąca złożyła zażalenie również na to zarządzenie. W zażaleniu spółka wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia, zarzucając mu naruszenie art. 214 § 1, art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Zdaniem Spółki zarządzenie wydano bezpodstawnie, ponieważ nie rozpoznano jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Na wstępie zauważyć należy, że w przedmiocie zasadności wezwania skarżącej spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wysokości opłaty wypowiedział się ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 4 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 544/13, przesądzając o tym, że skarżąca powinna ponieść stosowaną opłatę.
Orzeczenie NSA oddalające zażalenie w sprawie wezwania do wpisu sądowego spowodowało konieczność pouczenia strony o potrzebie wykonania ciążącego na niej obowiązku uregulowania opłaty sądowej od pisma inicjującego postępowanie przed WSA i skutkach jego zaniedbania. Wydane w związku z tym zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 29 lipca 2013 r. stanowiło wyłącznie czynność o charakterze technicznym – skierowaną do strony informację wskazującą na konieczność uiszczenia wpisu (zgodnie z zasadą określoną w art. 6 P.p.s.a.), która nie mogła być kwalifikowana, jako zarządzenie opisane w art. 220 § 1 zd. drugie P.p.s.a.
Ponieważ przedmiotowa decyzja procesowa nie została wymieniona w katalogu zawartym w art. 194 § 1 P.p.s.a., nie jest też zarządzeniem, o którym stanowi art. 227 § 1 P.p.s.a., a możliwości jej wzruszenia nie przewiduje żaden inny przepis ustawy, przyjąć należy, że poddanie jej kontroli instancyjnej jest niedopuszczalne. Tożsamy pogląd prawny wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 14/06 (dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W postanowieniu tym NSA wskazał wprost, że: "Po oddaleniu zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wymienione w art. 220 § 1 (P.p.s.a.) ponowne wzywanie o uiszczenie opłaty od pisma jest zbędne. Strona winna uiścić opłatę od pisma w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia sądu drugiej instancji. Realizacja zasady wyrażonej w art. 6 (P.p.s.a.) winna polegać na pouczeniu strony działającej bez pełnomocnika profesjonalisty o obowiązku opłacenia pisma oraz skutkach zaniedbania w tym zakresie, a nadto określenia terminu, w którym sąd nie będzie stosować sankcji w postaci pozostawienia pisma bez rozpoznania bądź odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania."
Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie.
AK.