Uzasadnienie
A. K., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. T. z dnia [...] r. w sprawie określenia opłaty paliwowej za styczeń 2013 r., w wysokości 17.063,70 zł. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu celnego pierwszej instancji.
Uzasadniając ów wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, że jedynym źródłem utrzymania skarżącego są dochody z prowadzonej działalności gospodarczej. Oświadczył, że na podstawie decyzji prowadzona jest egzekucja administracyjna. Szkoda, która powstanie w skutek istotnego obniżenia standardu życia nie da się powetować, bowiem niedostatki finansowe wynikające z kontynuowania egzekucji odbiją się negatywnie na jego rodzinie, czego w przyszłości nie będzie można nadrobić. Jednorazowa spłata podatku spowoduje zachwianie płynności finansowej podatnika. Co w konsekwencji spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Zajęcie rachunku bankowego przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. może spowodować utratę wiarygodności i możliwości pozyskania innych kredytów. Egzekucja wysokiej kwoty należności doprowadzi do utraty środków niezbędnych do egzystencji podatnika i jego rodziny, do ustania płynności finansowej, a w konsekwencji do ogłoszenia upadłości.
Reasumując pełnomocnik podatnika wyraził przekonanie, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione, bowiem wskazane okoliczności świadczą, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków związanych z bytem rodziny skarżącego, a przedstawiona argumentacja i dokumenty dołączone do wniosku, są wystarczające aby zastosować ochronę tymczasową w postaci wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że wbrew treści uzasadnienia wniosku, do skargi, w której zawarty jest wniosek o przyznanie ochrony tymczasowej, nie załączono żadnych dokumentów związanych z wnioskiem w wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. T. Można się jedynie domyślać, że pełnomocnik skarżącego miał na uwadze dokumenty załączone do sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za styczeń 2013 r., w której pełnomocnik skarżącego również wniósł o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 239/15 odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. wynika, że skarżący uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i przedłożył dokumenty w postaci: tytułu wykonawczego wystawionego w dniu 26 stycznia 2015 r., zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z dnia 29 stycznia 2015 r., zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z dnia 29 stycznia 2015 r. oraz wezwania do zapłaty wystawione w dniu 26 stycznia 2015 r.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności.
Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie sądu argumentacja przedstawiona przez pełnomocnika skarżącego jest niewystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności wskazane we wniosku nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie podano bowiem żadnych faktów, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego ograniczył się do twierdzenia, że wnioskuje o ochronę tymczasową, ponieważ wykonanie decyzji będzie skutkowało trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci obniżenia standardu życia skarżącego i jego rodziny, którego nie da się powetować. Podniósł, że jednorazowa spłata podatku spowoduje zachwianie płynności finansowej podatnika oraz że zajęcie rachunku bankowego przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. może spowodować utratę wiarygodności i możliwości pozyskania kredytów.
Pełnomocnik skarżącego wskazał również że egzekucja może spowodować utratę płynności finansowej przez skarżącego i doprowadzić do upadłości jego przedsiębiorstwa. Twierdzenie to nie zostało poparte żadnymi konkretnymi danymi finansowymi, z których faktycznie wynikałoby, że takie niebezpieczeństwo istnieje.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd sądu wyrażony w postanowieniu z dnia 25 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 239/15, zgodnie z którym egzekucja należności pieniężnej każdorazowo wiąże się z uszczupleniem majątkowym dla zobowiązanego i obniżeniem standardu życia. Nie oznacza to jednak, że jej skutki będą wypełniały przesłanki ustanowione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Szkoda majątkowa (jak również niemajątkowa) będąca następstwem wykonania decyzji powinna być tego rodzaju, że nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Uprawdopodobnienie istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej i nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu, w szczególności dla sytuacji finansowej skarżącego.
Powinno być poparte stosownymi dokumentami potwierdzającymi tę sytuację. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów uprawdopodabniających, aby zapłata określonej przez organ w zaskarżonej decyzji kwoty mogła wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Ake.