Uzasadnienie
I SA/Łd 826/13
Postanowieniem z dnia 18 lipca 2013 r. Sąd odrzucił skargę strony skarżącej, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W dniu 30 lipca 2013 r. skarżący wniósł pismo, w uzasadnieniu którego zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i jednocześnie wskazał, że nie uchybił temu terminowi. Zdaniem skarżącego Sąd w postanowieniu o odrzuceniu skargi błędnie ustalił stan faktyczny, co skutkowało przyjęciem, że skarga została wniesiona po ustawowym terminie.
Z uwagi na powyższe pismo skarżącego z dnia 30 lipca 2013 r., zarządzeniem 11 września 2013 r., zostało potraktowane jako skarga kasacyjna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270; dalej: "p.p.s.a."). Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – także przez doradcę podatkowego (art. 175 § 1 i § 3 pkt 1).
Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.).
Skarga kasacyjna podlega zbadaniu pod kątem spełnienia wymogów formalnych.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten wymienia trzy rodzaje przyczyn uzasadniających odrzucenie skargi kasacyjnej, to jest: wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia, nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie, niedopuszczalność skargi kasacyjnej. Niedopuszczalną jest między innymi skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
Skarżącemu, w pouczeniu doręczonym razem z postanowieniem o odrzuceniu skargi, udzielono wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do art. 140 § 1 p.p.s.a.
Mimo tego pouczenia Skarżący wniósł skargę nie zachowując wymogów określonych w art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a.
Sporządzenie skargi przez osobę niebędącą adwokatem, radcą prawnym ani innym upoważnionym do tego podmiotem, stanowi nieusuwalny brak prowadzący do jej odrzucenia (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05 opubl. ONSAiWSA 2005/5/98, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011 r. II FSK 2344/10, LEX nr 992286).
Wobec powyższego Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a.
AK.