Uzasadnienie
W dniu 8 lipca 2013 r. M. M. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r., którą uchylono decyzję organu pierwszej instancji ustalającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Na rozprawie w dniu 11 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę gdyż uważa, że zaskarżona decyzja jest korzystna dla podatnika i w związku z tym wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności.
W tym stanie sprawy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
D. B.