Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji określającej w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za I kwartał 2010 r.
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. tutejszy sąd odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącą.
W dniu 6 marca 2015 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu, składając opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, wystąpił o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu w niniejszej sprawie wynosi 240 złotych (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia).
Pełnomocnik został wyznaczony po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, a więc po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji. Tym samym adwokat, który sporządził przedmiotową opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie występował w obu instancjach. Przysługuje mu zatem wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, tj. 180 zł, które ulega zwiększeniu o 12,60 zł tytułem niezbędnych i udokumentowanych wydatków adwokata poniesionych na koszty korespondencji (§ 19 pkt 2 rozporządzenia).
O wysokości wynagrodzenia orzeczono z uwzględnieniem § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W konsekwencji sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.
AKE.