Postanowienie WSA w Lublinie z 30 kwietnia 2015 r., I SA/Lu 1306/14

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2012 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka przewodnicząca

Uzasadnienie

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2014 r. pełnomocnik B. P. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2012 r. Wniosek uzasadnił trudną sytuacją rodzinną związaną z koniecznością ponoszenia wydatków związanych z leczeniem choroby nowotworowej męża skarżącej i sprawowaniem opieki nad jej niepełnosprawną córką. Pełnomocnik argumentował, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne pogorszenie sytuacji materialnej skarżącej a w konsekwencji doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków w postaci w postaci braku możliwości prowadzenia leczenia najbliższych członków jej rodziny.

W dniu 23 stycznia 2015 r. do tutejszego Sadu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej zatytułowane "Wniosek dowodowy" do którego dołączona została poświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. o odmowie uwzględnienia zarzutów skarżącej w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 8 grudnia 2014 r. Z treści tego postanowienia wynika, że podatek akcyzowy określony zaskarżoną decyzją został wyegzekwowany w całości w trybie egzekucji administracyjnej w dniu 19 grudnia 2014 r. (skuteczne zajęcie rachunku bankowego nastąpiło w dniu 12 grudnia 2014 r.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "ppsa") sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

W sprawie niniejszej wniosek pełnomocnika skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze okazał się bezprzedmiotowy wobec wyegzekwowania wynikającej z niej należności pieniężnej w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji