Uzasadnienie
Skarżąca wraz ze skargą na opisaną w sentencji decyzję wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza do nadesłania tzw. dokumentów źródłowych w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz.270) - dalej p.p.s.a. pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Do pisma załączył dowód uiszczenia należnego wpisu od skargi.
Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Oczywistym zatem jest, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy ma charakter stricte wnioskowy. Oznacza to, że wola strony występującej ze stosownym wnioskiem nadaje kierunek oraz zakres temu postępowaniu. Skoro wolą strony jest rezygnacja z ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych, rozpoznający taki wniosek jest związany oświadczeniem w tym zakresie. Innymi słowy cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy uzewnętrznia wolę strony, że nie jest ona zainteresowana rozpoznaniem jej uprawnień do uzyskania prawa pomocy.
W konsekwencji cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowi, że postępowanie prowadzone w tym przedmiocie staje się bezprzedmiotowe z innych przyczyn i stąd należy je umorzyć na podstawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.