Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Dnia 1 marca 2012r. A. w L. / skarżący / działając przez pełnomocnika radcę prawnego M. A. J. złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]. /k. 17-52/
W uzasadnieniu wniosku podano, iż w dniu 20 lutego 2012r., doręczono skarżącemu dwa wezwania w jednej kopercie z tej samej daty 14 lutego 2012r. Jedno wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, zatytułowane we wniosku jako"wezwanie2" wraz z pouczeniem oraz wezwanie zatytułowane jako "wezwanie1" bez pouczenia. Na wezwanie1 złożono wyjaśnienie 27 lutego 2012r. Skarżący wyjaśnił, iż "wezwanie2 wraz z kopertą zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w związku z poszukiwaniem przez nią koperty w dniu 1 marca 2012r.". Pracownicy skarżącego przyjęli kopertę z wezwaniami, jako jedną przesyłkę o czym świadczy dekretacja na wezwaniu1 "F + mec. J.". Wezwanie1 z podpiętym wezwaniem2 wraz z kopertą zostało skierowane do Zastępcy Dyrektora ds. Ekonomicznych "(F)". Wskazane okoliczności świadczą zdaniem skarżącego o braku wpływu jego pełnomocnika na niedochowanie terminu. Nie dopuszczono się także rażącego niedbalstwa, gdyż wskazane okoliczności zaistniały w sposób niezawiniony.
Do wniosku dołączono także komplet wezwań wraz z kopertą z WSA oraz Regulamin Organizacyjny A. w L. wskazujący na oznaczenie "F". Wyjaśniono, iż radca prawny M. A. J. jest pracownikiem skarżącego i adres na który dokonano doręczenia jest prawidłowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. Art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej / § 1 /.
Zgodnie z art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednocześnie jednak art. 86 § 1 ppsa stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie przy tym do art. 87 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu /§ 1/, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu /§ 2/, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie /§ 4/.
Zdaniem sądu, okoliczności i argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło bez jego winy.
Jak wskazano wyżej, w dniu 1 marca 2012r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na interpretację indywidualną z dnia 12 października 2011r. Nie kwestionuje przy tym, że skutek doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi na interpretację indywidualną, nastąpił w dniu 20 lutego 2012r., zatem termin do ich usunięcia upłynął z dniem 27 lutego 2012r.
Jako przyczynę uchybienia wskazanego terminu skarżący podał brak wiedzy pełnomocnika o doręczeniu przez sąd wezwania wskazując, że przedmiotowe wezwanie zostało doręczone wraz z innym wezwaniem z sądu z tej samej daty i omyłkowo do niego dopięte przez pracowników skarżącego. Zatem pełnomocnik skarżącego nie wiedział o doręczeniu drugiego wezwania do momentu odnalezienia koperty w której doręczono wezwania.
Podkreślić jednak należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.
Okolicznością taką nie jest w ocenie Sądu fakt, że w odpowiednim terminie pracownik skarżącego, który dokonał odbioru korespondencji nie przekazuje jej do rąk adresata – pełnomocnika skarżącego, a powołanie się na tę okoliczność nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy strony w uchybieniu terminu.
Zgodnie z wolą skarżącego co do adresu, na jaki kierowana ma być do niego korespondencja, przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wysłana została na adres [...]. We wniosku wyjaśniono że adresem do doręczeń pełnomocnika A. w L. radcy prawnego M. A. J. jest wskazany adres skarżącego, gdyż pełnomocnik jest jego pracownikiem. Zatem doręczenie korespondencji pełnomocnikowi skarżącego na wskazany adres było doręczeniem prawidłowym, nie kwestionowanym przez skarżącego.
Wobec powyższego, skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, należało stosownie do art. 86 § 1 ppsa odmówić przywrócenia terminu.