Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A w L. wskazał na rozstrzygnięcie – odpowiedż na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., działającego w imieniu Ministra Finansów [...] z dnia [...].
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lutego 2012r., wezwano pełnomocnika skarżącego radcę prawną M. A. J. / na wskazany adres dla doręczeń: A w L. ul. Al. K. [...], [...] L./ do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez wykazanie, że L. P. jest uprawniony do działania w imieniu strony skarżącej oraz wskazania adresu do doręczeń pełnomocnika pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto wezwano do jednoznacznego wskazania, czy przedmiotem zaskarżenia jest "Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia [...], nr [...] /jak podano w skardze/ czy interpretacja indywidualna z dnia [...], nr [...] pod rygorem przyjęcia jak w skardze.
Powyższe wezwania doręczono na adres A w L. ul. Al. K. [...], [...] L. w dniu [...]. /k. 14 akt sądowych/.
W wyznaczonym terminie tj. do dnia 27 lutego 2012r., pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił powyższych braków formalnych skargi oraz nie wskazał zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Po upływie wyznaczonego terminu w dniu 29 lutego 2012r., złożył pismo procesowe w którym wyjaśnił, że przedmiotem zaskarżenia jest interpretacja indywidualna z dnia [...] oraz w dniu 1 marca 2012r., wniósł pismo procesowe wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia przedmiotowych braków formalnych skargi / k. 15, 17-51/.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił A w L. przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych przedmiotowej skargi / k. 53 akt sądowych /.
Powyższe rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. z 2012r., poz 270 ze zm.) dalej "ppsa", przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 (osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu), mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni.
W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do wykazania, że L. P., który udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu M. A. J., był uprawniony do działania w imieniu A w L., a tym samym do umocowania pełnomocnika. Nadto wezwano do wskazania adresu pełnomocnika skarżącego.
Brak odpowiedzi na wezwanie Sądu w tym zakresie skutkować musi odrzuceniem skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Nadto strona skarżąca w wyznaczonym terminie nie wskazała czy przedmiotem zaskarżenia jest "Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia [...], nr [...], czy interpretacja indywidualna z dnia [...], nr [...].
Należało zatem przyjąć, zgodnie z treścią skargi, iż przedmiotem zaskarżenia była odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...], nr [...].
Powyższe dało podstawę do uznania, iż przedmiotowa skarga została złożona z naruszeniem art. 52 § 3 ppsa, co stanowiło kolejną podstawę do jej odrzucenia stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Mając na uwadze powyższe stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w zw. z § 3 ppsa przedmiotową skargę należało odrzucić.