Postanowienie WSA w Lublinie z 20 czerwca 2008 r., I SA/Lu 262/08

Rozpoznanie

w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi D.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenie zaległości podatkowych - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie doradcy podatkowego

Sentencja

1. postanawia: przyznać D.L. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 26 maja 2008 r. odrzucił skargę D.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W zakreślonym terminie skarżąca złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż skarżąca posiada jedynie zasiłek stały z pomocy społecznej w wysokości [...] zł. We wspólnym gospodarstwie domowym skarżącej pozostaje bezrobotny mąż, dwóch dorosłych synów, małoletni wnuk oraz jego matka, która jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jako posiadany majątek skarżąca wskazała mieszkanie o powierzchni około [...] m2. Łączne dochody jej gospodarstwa domowego wynoszą około [...] zł brutto. Dochody te pochodzą z tytułu świadczeń z pomocy społecznej dla wnioskodawczyni w wysokości [...] zł oraz z tytułu wynagrodzenia oraz prac dorywczych jej dwóch dorosłych synów odpowiednio w wysokości [...] zł i [...] zł.

Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego stwierdził, co następuje:

Przyjęty do rozpoznania wniosek skarżącej o ustanowienie doradcy podatkowego, który jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje za uwzględnienie. Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia wymaga, iż przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym lub częściowym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe, z przyczyn niezależnych od niej lub spowodować może uszczerbek utrzymania koniecznego dla strony.

Przedstawione przez stronę skarżącą oświadczenie na okoliczność jej obecnej sytuacji finansowej daje podstawy do przyjęcia, iż wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia doradcy podatkowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dlatego też, działając na podstawie z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.