Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 262/18 w sprawie oddalił skargę G. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w B. – B. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Jednak wpisując rodzaj zaskarżonego aktu omyłkowo w komparycji wyroku wpisano, że skargę wniesiono na decyzję zamiast na interpretację indywidualną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w skrócie P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04 i z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II OSK 990/12 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania komparycji wyroku z dnia 29 czerwca 2018 r., albowiem z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wyrok zawiera oczywistą omyłkę pisarską polegającą na wpisaniu niewłaściwego rodzaju zaskarżonego aktu. Omyłka polegała na błędnym wpisaniu jako rodzaj zaskarżonego aktu decyzji zamiast interpretacji indywidualnej.
Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.