Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2012 r. skarżący B. B., wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr SKO.[...].
Wezwanie zawierało pouczenie, że opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Niniejsze wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 4 grudnia 2012 r., lecz pozostało bezskuteczne.
Skarżący zwrócił się do tutejszego sądu o przeksięgowanie kwoty wpisu z innej sprawy, jak później doprecyzował chodziło o kwotę wpisu uiszczoną w sprawie, w której był również skarżącym, a którą rozpoznawał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (sygn. akt II SA/Lu 774/09).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 25 stycznia 2013 r. odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie należnego od niej wpisu. Sąd wyjaśnił ponadto, że w sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 774/09 postanowieniem z 18 kwietnia 2011 r. zasądził na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania nie od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, lecz od Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd administracyjny nie był zatem zobowiązany do zwrotu we wcześniejszej sprawie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, a tym samym wniosek o zaliczenie kwoty wpisu na poczet niniejszej sprawy nie mógł być uwzględniony.
Pismem z dnia 19 lutego 2013 r. skarżący zwrócił się do tutejszego sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący wyjaśnił, że od 2 stycznia 2013 r. przebywał w szpitalu i nie mógł zapoznać się z aktami sprawy (sygn. akt II SA/Lu 774/09), w której Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego miał zwrócić mu uiszczony wpis. Odpowiadając na wezwanie sądu skarżący wyjaśnił, że przyczyna uniemożliwiająca mu uiszczenie wpisu ustała 22 lutego 2013 r. na dowód czego dołączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, w skrócie p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art.87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Ze wskazanego powyżej art. 86 § 1 p.p.s.a. nie wynika według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005).
W literaturze wskazuje się na orzecznictwo, w którym podniesiono, że następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ((post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97); przebywanie w areszcie śledczym (post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.).
Wobec powyższego mając na uwadze stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie, rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Strona skarżąca swój wniosek uzasadnia pobytem w szpitalu trwającym od 2 stycznia 2013 r., co uniemożliwiło jej zapoznanie się z aktami sprawy II SA/Lu 774/09, w której Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego miał zwrócić na rzecz skarżącego uiszczony przez niego wpis.
Z analizy akt sprawy wynika, że skarżący osobiście odebrał w dniu 4 grudnia 2012 r. wezwanie z dnia 15 listopada 2012 r. zobowiązujące go do uiszczenia wpisu sądowego. Przesłane skarżącemu zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zawierało w swej treści jasno brzmiące pouczenie w jakim terminie strona powinna podjąć czynności, jeżeli nie chce się narazić na skutek jakim będzie odrzucenie złożonej przez nią skargi.
W zaistniałych okolicznościach sąd nie dał wiary wyjaśnieniom skarżącego, że z uwagi na przebywanie w szpitalu nie miał on możliwości dokonania wpłaty wpisu sądowego. Z kserokopii zaświadczenia lekarskiego wydanego przez lekarza rodzinnego, a złożonego przez skarżącego wynika, że było on niezdolny w okresie od 2 stycznia 2013 r. do 22 lutego 2013 r. do osobistego stawiennictwa w sądzie.
W konsekwencji powoływanie się na pobyt w szpitalu, co uniemożliwiło skarżącemu zapoznanie się z aktami sprawy II SA/Lu 774/09, w której organ administracyjny miał zwrócić mu uiszczony wpis nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminowi. W ocenie sądu skarżący, w celu dochowania należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, winien był zadbać o to, by jego interesy były należycie chronione. Należy również przypomnieć, że skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi do dnia 11 grudnia 2012 r. (włącznie) natomiast z zaświadczenia lekarskiego jak również twierdzeń strony wynika, że niemożność osobistego działania w sprawie zaistniała od 2 stycznia 2013 r.
Przyjąć zatem należy, że skarżący chcąc należycie dbać o swoje interesy powinien wiedzieć już na chwilę upływu terminu do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie, że kwota wpisu, której zwrot sąd zasądził na jego rzecz w sprawie II SA/Lu 774/09 przysługuje nie od sądu, a od organu i w związku z tym żądane przez niego przeksięgowanie jej przez sąd na potrzeby niniejszej sprawy nie będzie możliwe.
Uznać zatem należy, że w okresie od 4 grudnia 2012 r. do 11 grudnia 2012 r. skarżący nie doznał trudnych do przezwyciężenia przeszkód uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania nałożonych na niego obowiązków. Ponadto skarżący stwierdził, że przebywał w szpitalu, jednak nie przedstawił na tą okoliczność żadnych dokumentów.
Powyższe fakty w powiązaniu z przedstawionymi wcześniej rozważaniami na temat kryteriów oceny zachowania strony w kontekście braku winy w uchybieniu terminu, w szczególności dotyczącymi dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej pozwalają twierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego