Postanowienie WSA w Lublinie z 27 kwietnia 2010 r., I SA/Lu 32/10

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 27 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi S. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

sędzia NSA Danuta Małysz przewodniczący

Uzasadnienie

Uzasadnienie.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe A. spółki z o.o. w J. w podatku akcyzowym za miesiące kwiecień – sierpień 2003r. oraz za kwiecień 2004r. skarżący S.F. zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu stwierdził, iż biorąc pod uwagę rozmiar należności podatkowych /ponad 3 mln zł/ wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jest całkowicie uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art.61 § 1 i 3 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności /§ 1/, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania /§ 3/.

Z przytoczonego art.61 § 3 ppsa wynika, że przesłankami uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przywołanie treści przepisu nie jest wystarczające dla wykazania istnienia tych przesłanek. Uzasadnienie wniosku winno odwoływać się do konkretnych zdarzeń /okoliczności/ świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione /B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, str. 168/.

Zdaniem Sądu, z samej tylko okoliczności, że kwota obciążenia podatkowego nałożonego zaskarżoną decyzją na stronę jest znaczna, nie wynika, że przystąpienie do wykonywania tej decyzji może spowodować u skarżącego znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Tym bardziej, że możliwość skutecznego wyegzekwowania należności wynikających z wykonalnej decyzji podlega ocenie organu, który ewentualnie podejmie czynności dla jej wykonania, czyli organu egzekucyjnego, gdy zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne, a strona ma możliwości obrony swoich praw na etapie postępowania egzekucyjnego, na podstawie środków prawnych przewidzianych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz.1954 ze zm./. Gdyby zaś okazało się - w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji przez Sąd - iż zaskarżona decyzja istotnie narusza prawo, to stronie przysługiwać będzie zwrot wyegzekwowanej należności.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.61 § 3 i 5 ppsa należało orzec jak na wstępie.