Uzasadnienie
W dniu 9 maja 2008 r. w imieniu A.T. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik – grudzień 2003 r. oraz maj – grudzień 2004 r. złożył reprezentujący go radca prawny. Pełnomocnik do skargi nie dołączył pełnomocnictwa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2008 r. został wezwany w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, do uzupełnienia wspomnianego braku formalnego skargi poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego. Wezwany został jednocześnie pouczony o skutku nieusunięcia braku formalnego w postaci odrzucenia skargi.
W dniu 20 czerwca 2008 r. przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi, który w dniu 27 czerwca 2008 r. przesłał wymagane pełnomocnictwo na adres Dyrektora Izby Celnej. W dniu 8 lipca 2008 r. złożone pełnomocnictwo zostało wysłane przez organ celny na adres tut. sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga powinna zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. W sytuacji gdy stronę reprezentuje pełnomocnik winien on stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do skargi dołączyć stosowne pełnomocnictwo.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik w wykonaniu wezwania Przewodniczącego doręczonego mu w dniu 20 czerwca 2008 r., przesłał wymagane pełnomocnictwo w ostatnim dniu terminu tj. 27 czerwca 2008 r. lecz na adres Dyrektora Izby Celnej. Pełnomocnik złożył co prawda dokument pełnomocnictwa lecz do niewłaściwego organu. W wypadku skierowania pisma do niewłaściwego organu termin do jego złożenia jest zachowany tylko wówczas, gdy dane pismo zostanie przed upływem tego terminu przekazane do właściwego organu. Dyrektor Izby Celnej, do którego wpłynęło pełnomocnictwo przesłał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 8 lipca 2008 r. a więc po upływie wyznaczonego terminu 7- dniowego (k. 32). Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi został zatem uchybiony co wyczerpało przesłankę określoną w art. 58 § 1 pkt 3 powodującą konieczność odrzucenia skargi.
W świetle powyższych okoliczności należało orzec jak na wstępie.