Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia B. i H. B. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 29 września 2003 r. rep.A nr [...] małżonkowie B. nabyli od L. K. działkę budowlaną nr [...] o pow. 1187 m2 położoną we wsi R., za kwotę 11.200 zł, od której to czynności cywilnoprawnej notariusz pobrał podatek w kwocie 224 zł (art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. nr 86, poz. 959 z późn. zm.).
W wyniku wstępnej oceny wartości nieruchomości, organ podatkowy uznał, że wartość podana w akcie notarialnym odbiega od przeciętnych cen rynkowych i, po wszczęciu postępowania w przedmiocie podatku od czynności przedmiotu transakcji do kwoty 21.045,51 zł. Z uwagi na to, że nabywcy nieruchomości nie wyrazili zgody na podwyższenie wartości, organ podatkowy stosownie do art. 6 ust. 4 ustawy powołał biegłego. Według przedłożonej opinii wartość rynkowa przedmiotowej nieruchomości wyniosła 15.455 zł. Wskazaną kwotę przyjęto jako podstawę opodatkowania w decyzji z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu w/w sprzedaży. Wraz z decyzją podatkową, na podstawie art. 269 ordynacji podatkowej wydano postanowienie określające wysokość kosztów postępowania w kwocie 732 zł wynikającej z przedłożonej przez biegłego faktury VAT nr [...] z dnia 13 grudnia 2005r.
W zażaleniu na to postanowienie nabywcy przedmiotowej nieruchomości zarzucili organowi podatkowemu bezzasadne powołanie biegłego, a tym samym obciążenie ich kosztami szacunku w sytuacji, gdy – wezwani przez organ podatkowy – podali wartość działki odpowiadającą ich zdaniem wartości rynkowej.
Organ odwoławczy nie podzielając zarzutów odwołania stwierdził, że w sprawie nie budzi wątpliwości, że określona przez biegłego wartość rynkowa nieruchomości przekroczyła o 33 % wartość podaną przez strony aktu notarialnego, w związku z czym strony zobowiązane są do poniesienia kosztów postępowania. Odwołując się do treści decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r. wskazał, że operat szacunkowy sporządzony został przez biegłego prawidłowo.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie B. i H. B. zarzucają naruszenie przepisów prawa, a w szczególności art. 6 ust. 2 ustawy, podtrzymując zarzuty odwołania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 6 ust 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jeżeli strony czynności cywilnoprawnej nie określiły wartości przedmiotu tej czynności lub wartość określona przez strony nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, jej wartości rynkowej, organ ten wezwie strony do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny. Jeżeli strony, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie określiły wartości lub podały wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej określenia na podstawie opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób przekroczy o 33 % wartość podaną przez strony, koszty opinii ponoszą solidarnie strony czynności cywilnoprawnej. Organ podatkowy ustala, w drodze postanowienia, wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona, oraz termin i sposób ich uiszczenia (art. 269 ordynacji podatkowej)
Zaskarżone postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zostało wydane wraz z decyzją podatkową określającą skarżącym wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych. Wyrokiem z dnia 6 października 2006 r. w sprawie o sygn. I SA/Lu 339/06 tutejszy Sąd uchylił decyzję wymiarową Dyrektora Izby Skarbowej, w przedmiocie zobowiązania podatkowego B. i H. B., wskazując między innymi w uzasadnieniu (str. 4 uzasadnienia), na rozbieżności pomiędzy operatem a protokołem oględzin (kwestia drogi dojazdowej), które mogły mieć wpływ na wyliczenie wartości rynkowej działki, a w konsekwencji na obciążenie strony skarżącej kosztem wyceny.
Wobec powyższych wątpliwości powziętych przez skład orzekający nie można jednoznacznie przesądzić, że określona przez biegłego wartość działki przekracza o 33% wartość podaną przez B. i H. B., a w konsekwencji, czy rzeczywiście istnieje podstawa prawna do wydania zaskarżonego postanowienia.
Z powyższych względów, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało zaskarżone postanowienie uchylić, a na podstawie art. 152 cyt. ustawy orzec, iż nie podlega ono wykonaniu w całości. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania ma swoje uzasadnienie w art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.