Uzasadnienie
Wraz z skargą "A" sp. z o.o. uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 500 zł.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 6.354 zł skarżąca Spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 23 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej Spółce przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z 18 października 2018 r.
Wobec powyższego skarżącej Spółce ponownie doręczono wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uzupełnienia wpisu skarżąca odebrała 21 stycznia 2019 r.(potwierdzenie odbioru k.84 akt sądowych)
Pomimo upływu terminu wpis od skargi nie został do dnia dzisiejszego uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Przez należyte opłacenie skargi należy zaś rozumieć jej opłacenie zarówno w terminie, w wysokości zgodnej z prawem, jak i we właściwy sposób.
W świetle z kolei utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku pierwotne wezwanie do uiszczenia wpisu traci moc i powinno być powtórzone po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., I FZ 159/09, z 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10, z 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10, z 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).
W tej sprawie prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nastąpiło w dacie wydania przez Sąd postanowienia z 18 października 2018 r., którym utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 23 sierpnia 2018 r. odmawiające przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, mając powyższe na uwadze i wobec nieuzupełnienia wpisu od skargi w zakreślonym w ponownym wezwaniu terminie, który upływał z dniem 28 stycznia 2019 r. przyjąć trzeba, że skarga nie została należycie opłacona, co uzasadnia jej odrzucenie, na podstawie przytoczonego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.
Zwrot kwoty 500 zł uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.