Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 38/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji. W pkt. II wyroku Sąd przyznał wynagrodzenie dla adwokata J. P. za pomoc prawną udzieloną z urzędu w pierwszej instancji.
Od powyższego wyroku wskazany pełnomocnik strony skarżącej wyznaczony z urzędu wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych. Nadto w piśmie tym zawarł oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w żadnym zakresie.
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2014 r. sygn. akt I GSK 1763/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, pozostawiając ww. wniosek do rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Referendarz sądowy rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Do czynności, za które radca prawny ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy również sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (...) adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi [...] zł. Obliczając zatem 50 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. [...] zł, stanowi kwotę wynagrodzenia.
Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić [...] zł (120 zł x 23 % = [...] zł; [...] zł + [...] zł = [...] zł).
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.