Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] /k-66-67 akt sądowych/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie skarżącego Z. C. na postanowienie z dnia 10 lutego 2012r. /o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 1 grudnia 2011r. odmawiające przyznania prawa pomocy/.
Dnia 21 maja 2012r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie /k-74/.
Ponieważ wniesione zażalenie nie zostało opatrzone podpisem skarżącego, został on wezwany do usunięcia braku zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia /k-76/.
Doręczenie wezwania, o którym mowa wyżej, nastąpiło w trybie art.73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012r. poz.270/, zwanej dalej "P.p.s.a.", w dniu 14 czerwca 2012r. /k-77/, jednak brak zażalenia nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art.194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia, natomiast art.46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać, między innymi, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej /art.49 § 1 P.p.s.a./, z art.178 w związku z art.197 § 2 P.p.s.a. wynika zaś, że zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie, podlega odrzuceniu.
W tym miejscu zauważyć należy, że – jak wynika z akt sprawy - zażalenie, o którym mowa wyżej, jest kolejnym już zażaleniem wniesionym przez skarżącego w niniejszej sprawie, które nie zostało przez niego własnoręcznie podpisane pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do usunięcia tego braku wraz ze stosownym pouczeniem. Jednocześnie stwierdzić należy, że każdorazowo w terminie do usunięcia braku zażalenia skarżący stawia się w siedzibie Sądu, gdzie udostępniane mu są akta sprawy, jednak braku zażalenia nie usuwa. Sytuacja taka miała miejsce także w dniu 21 maja 2012r., który był ostatnim dniem zakreślonym dla usunięcia braku zażalenia na postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012r. /por.: k-78/. Wynika z tego, że skarżący, będący adwokatem /chociaż nie ujawnia tej okoliczności w niniejszym postępowaniu/, nie zamierza skutecznie zaskarżyć postanowienia sądu przez wniesienie zażalenia odpowiadającego wymogom prawa.
Zatem pismo jego, będące jedynie z nazwy zażaleniem, w istocie nie jest takim środkiem zaskarżenia. Istotą zażalenia jest bowiem umożliwienie stronie zwalczania rozstrzygnięcia /postanowienia lub zarządzenia/ sądu w toku instancji, nie zaś nadużywanie prawa do sądu.
Wobec powyższego, zażalenie skarżącego należało uznać za niedopuszczalne i, jako takie, odrzucić na podstawie art.178 w związku z art.197 § 2 P.p.s.a.