Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 10 grudnia 2014 r. złożonym na urzędowym formularzu skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r. Sąd uwzględnił ów wniosek, przyznając skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (k. 48 akt sprawy).
W dniu 17 lutego 2015 r. skarżąca reprezentowana przez adwokata wniosła skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 3 grudnia 2014 r., I SA/Lu 448/14, zwracając się ponownie o zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 p.p.s.a.).
Oczywistym zatem jest, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy ma charakter stricte wnioskowy.
Zgodnie jednak z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy) w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W niniejszej sprawie takim zwolnieniem skarżąca została objęta. Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r., tutejszy Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Orzeczenie to oznacza, że skarżąca została w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniona już od kosztów sądowych.
Co więcej przyznane tym postanowieniem prawo pomocy nie zostało dotychczas cofnięte ani zmienione, a tym samym skarżąca korzysta ze zwolnienia od kosztów przez cały tok postępowania sądowoadministracyjnego, aż do jego prawomocnego zakończenia. Nie jest zatem konieczne (a w sytuacji reprezentowania strony przez profesjonalnego pełnomocnika wręcz niezrozumiałe i wskazujące na nieznajomość akt sprawy) zwracanie się z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przykładowo składając środek zaskarżenia od orzeczenia Sąd kończącego postępowanie. Jak wyjaśniono wyżej prawo pomocy obejmuje swym zakresem cały tok postępowania (również postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym).
Konkludują, Sąd (referendarz sądowy) nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów w sytuacji gdy prawo pomocy w takim zakresie zostało już stronie udzielone prawomocnym postanowieniem.
Z tych względów obecny (drugi) wniosek stał się bezprzedmiotowy, a postępowanie z tego wniosku podlega umorzeniu, o czym postanowiono, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., stosowanego w stosunku do postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy na zasadach analogii.