Uzasadnienie
Okręgowa Rada Adwokacka w L., w wykonaniu postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2016 r., do udzielenia pomocy prawnej stronie skarżącej wyznaczyła adwokata E. K..
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2017 r. (I SA/Lu 725/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniesioną skargę i przyznał ustanowionemu z urzędu adwokatowi należne wynagrodzenie.
Od powyższego orzeczenia pełnomocnik strony ustanowiony z urzędu sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną w której zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2018 r. (II FSK 2567/17), Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 12 września 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, pozostawiając jednocześnie złożony na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu do odrębnego rozstrzygnięcia.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).
W świetle § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie zaś z § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem kryteriów, określonych pkt 1-4 tego przepisu.
Opłata w sprawie przed sądem administracyjnym, w sprawie, w której przedmiotem sporu nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego wynosi w pierwszej instancji - w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia - 240 zł.
Zgodnie zaś z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłata w sprawie przed sądem administracyjnym, w drugiej instancji, za sporządzenie skargi kasacyjnej, wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania referendarz sądowy przyznał adwokatowi E. K. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł oraz za sporządzenie skargi kasacyjnej wynagrodzenie w wysokości 180 zł (150% x 120 zł), łącznie kwotę 420 zł, którą zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23% podatku od towarów i usług. Tym samym łączna suma wynagrodzenia wynosi 516,60 zł.
W ocenie referendarza sądowego tak wyliczona kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniu po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowej sprawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.