Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie B.M. na postanowienie tut. sądu z dnia 27 kwietnia 2009 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż stanowisko sądu było błędne ponieważ od zażaleń w przedmiocie kosztów postępowania żadna opłata nie jest wymagana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 (1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo aby po rygorem pozostawienia bez rozpoznania bądź odrzucenia (w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Wyjątkiem od tej zasady jest regulacja jaką przewiduje art. 221 p.p.s.a. Mianowicie w świetle tego przepisu, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty jeśli pismo podlegało opłacie stałej.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje kwestia, iż skarżący jest radcą prawnym, a więc powyższy przepis znajduje zastosowanie w jego przypadku. Natomiast fakt konieczności uiszczenie opłaty stałej wynika wprost z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który stanowi, iż wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł.
W terminie do wniesienia środka odwoławczego tj. do dnia do 7 lipca 2009 r. opłata stała nie została uiszczona co powodowało w związku z przytoczoną wyżej argumentacją konieczność odrzucenia zażalenia na podstawie art. 221 p.ps.a.