Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2006 r., nr [...] w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. W pozostałej części skargę oddalono. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej spółki radca prawny M.B. zaskarżył ww. wyrok w części dotyczącej oddalenia skargi w pozostałym zakresie. Wraz ze skargą kasacyjną wniesiono podpisany przez Prezesa Zarządu skarżącej spółki złożony na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powyższy wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest kolejnym wnioskiem w sprawie. Pierwszy wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych został rozpoznany postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 października 2008 r (k. nr 52). Na mocy tego postanowienia odmówiono skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznając złożone zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 stycznia 2008 r. (k. nr 80) oddalił zażalenie skarżącej spółki na ww. postanowienie WSA w Lublinie.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stwierdził, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej "ppsa", co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy jakie może ona składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie mniej jednak prawomocność orzeczeń wydanych w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy powoduje, że zarówno strona wnosząca ponownie o przyznanie prawa pomocy jak i referendarz sądowy związani są oceną prawną sytuacji finansowej i majątkowej wnoszącego o przyznanie prawa pomocy zawartą w prawomocnym orzeczeniu w przypadku wniesienia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeżeli ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony został przez tę samą stronę a jej sytuacja finansowa i majątkowa nie uległa pogorszeniu, zaś ponowny wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, co uprzednio prawomocnie rozpoznany wniosek.
W ocenie referendarza sądowego, kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, który wpłynął do sądu wraz ze skargą kasacyjną jest tożsamy z wnioskiem, który wpłynął do sądu na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Wynika z niego, iż spółka nadal prowadzi działalność gospodarczą, a majątek spółki stanowi mienie znacznej wartości chociażby w porównaniu z wysokością wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej.
Reasumując, skarżąca spółka w kolejnym wniosku nie wykazała by jej sytuacja finansowa uległa pogorszeniu w stosunku do tej, która stanowiła przedmiot rozpoznania zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, co uzasadnia odmowę uwzględnienia kolejnego wniosku skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które to w związku z obecnym etapem postępowania ograniczają się jedynie do kosztów wpisu sądowego w wysokości 467 zł od wniesionej skargi kasacyjnej, co stanowi połowę wpisu od wniesionej skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa postanowiono jak na wstępie