Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 19 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącej E. B.zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 stycznia 2008 r. – sygn. I SA/Lu 629/07 wraz z uzasadnieniem, składając równocześnie ten wniosek.
Przedstawiając przyczyny opóźnienia w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący wyjaśnił, że dopiero w dniu 12 lutego 2008 r. otrzymał on podpisane przez E. B. pełnomocnictwo z dnia 8 lutego 2008 r., na dowód czego pełnomocnik załączył kopertę, w której skarżąca nadała pełnomocnictwo. W dniu 19 kwietnia 2008 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami i uznał za zasadne złożyć niniejszy wniosek.
Pełnomocnik podnosił też, że na rozprawie skarżąca nie była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika (pomimo, iż miała przyznanego pełnomocnika z urzędu), który nie podjął przesyłki z zawiadomieniem go o terminie rozprawy. Brak reprezentacji skarżącej nie powinien skutkować dla skarżącej negatywnymi skutkami w postaci braku możliwości zapoznania się z pisemnymi motywami rozstrzygnięcia Sądu i możliwości zaskarżenia wyroku.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do złożenia dodatkowych wyjaśnień, pełnomocnik strony oświadczył, że informację z Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej otrzymał w dniu 4 lutego 2008 r. (kserokopię pisma wraz z datownikiem wpływu pełnomocnik dołączył do wniosku), po czym niezwłocznie skontaktował się ze stroną i podjął czynności konieczne do udzielenia mu pełnomocnictwa przez stronę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 (1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu - art. 87 (2. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
W ocenie Sądu, z uwagi na okoliczności wskazywane przez pełnomocnika skarżącej oraz przebieg sprawy nie można przyjąć winy strony w uchybieniu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Z akt sprawy wynika bowiem, iż postanowieniem z dnia 19 października 2007r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał E. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwalniając stronę w całości od kosztów sądowych i ustanawiając dla niego pełnomocnika – radcę prawnego.
Stwierdzić jednak należy, iż w zasadzie do dnia 12 lutego 2008 r., to jest do dnia otrzymania przez radcę prawnego M. K. stosownego pełnomocnictwa od strony, nie była ona skutecznie reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Należy bowiem zauważyć, iż radca prawny M. K. był trzecim z kolei pełnomocnikiem wyznaczanym stronie w tym okresie przez Okręgową Izbę Radców Prawnych: pismem z dnia 23 listopada 2007 r. OIRP wyznaczyła dla E. B. radcę prawnego M. R., pismem z dnia 6 grudnia 2007 r. Rada poinformowała, iż w związku z chorobą r. pr. M. R., pełnomocnikiem skarżącej wyznacza radcę prawnego J. R., który, pomimo wyznaczenia go pełnomocnikiem strony, nie podjął żadnych czynności w sprawie i nie uczestniczył (pomimo prawidłowego doręczenia mu zawiadomienia) w rozprawie w dniu 22 stycznia 2008 r., po której zapadł wyrok oddalający skargę E. B.. Z akt wynika też, że na brak winy strony w uchybieniu terminu wskazują też próby kontaktu strony z pełnomocnikiem, o czym świadczy treść wniosku z dnia 17 grudnia 2007 r. o odroczenie rozprawy (k.64) oraz notatka w protokole z rozprawy z dnia 18 grudnia 2007 r., na której odroczono rozpoznanie sprawy (k. 69).
Na koniec, w odniesieniu do wniosku z dnia 19 lutego 2008 r. oraz wyjaśnień pełnomocnika z dnia 18 marca 2008 r., stwierdzić należało, że radca prawny M. K., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa z dnia 8 lutego 2008 r., podjął niezwłocznie działania w sprawie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 (1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.