Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 września 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Z. J. i S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r.
Powyższe postanowienie z uzasadnieniem doręczono skarżącym w dniu 5 października 2012r., (k. 28, 29 akt sądowych) wraz z pouczeniem m. in. o przysługującym im prawie do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia oraz o obowiązku jej sporządzenia przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym w sprawach obowiązków podatkowych. Skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania.
W dniu 12 października skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika do złożenia skargi kasacyjnej (k. 31 akt sądowych).
W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący w dniu 2 listopada 2012r., złożyli pismo zatytułowane: "Skarga kasacyjna", podpisane przez nich osobiście (k. 36 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący nie złożyli od tego postanowienia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem – art. 177 § 1 P.p.s.a.
Jak wskazano w pouczeniu doręczonym skarżącym podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są: adwokat, radca prawny lub w sprawach obowiązków podatkowych doradca podatkowy. Zwolniono od tego obowiązku tzw. przymusu adwokackiego wyłącznie: sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych występujących jako strona postępowania lub będących przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony, a także prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 1, 2 i § 3 P.p.s.a.).
Stosownie natomiast do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga kasacyjna sporządzona (podpisana) przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2012 r., II FZ 19/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 24 września 2012r o odrzuceniu skargi kończące postępowanie w sprawie, doręczono skarżącym w dniu 5 października 2012r., wraz ze stosownym pouczeniem. Skarżący w terminie do złożenia skargi kasacyjnej złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika oraz w dniu 2 listopada 2012 r., pismo procesowe zatytułowane "Skarga kasacyjna" podpisane przez nich osobiście. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, a skarżący nie złożyli od tego postanowienia zażalenia.
Z uwagi na powyższe należy uznać, iż pismo procesowe skarżących z dnia 2 listopada 2012 r., zatytułowane "Skarga kasacyjna" nie spełnia wymogów z art. 175 P.p.s.a. - nie zostało sporządzone (podpisane) przez: adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego. Nadto art. 175 § 2 P.p.s.a. nie znajduje w sprawie zastosowania, dlatego stosownie do art. 178 P.p.s.a. przedmiotowe pismo procesowe należało odrzucić jako niedopuszczalne.