Uzasadnienie
W odpowiedzi na doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący – J. S. i J. S. powołując się na brak środków finansowych złożyli wnioski o zwolnienie ich od kosztów sądowych. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartym w urzędowych formularzach PPF, skarżący wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką ur. w 1997 r., która jest uczennicą pierwszej klasy liceum ogólnokształcącego. Obydwoje skarżący są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Cała rodzina mieszka w lokalu socjalnym o pow. 32,98 m2 utrzymując się z jedynego źródła dochodu jakim jest zasiłek stały przyznany J. S. w wysokości 456 zł. Skarżący nie posiadają przy tym żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłali wyciąg z rachunku bankowego, zaświadczenia o pozostawaniu osobami bezrobotnymi, umowę najmu lokalu socjalnego, zaświadczenia o zameldowaniu oraz wskazali stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego. Dodatkowo podnieśli, że obecnie posiadają zadłużenie z tytułu czynszu (255,78 zł), opłat za wodę (370,45 zł), opłat za energię elektryczną (133,81 zł) oraz Internet (399,20 zł).
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje.
Rozpocząć należy od wskazania, że dyspozycja art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyłączenie tej reguły w zakresie częściowym m.in. w formie wnioskowanego przez stronę zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i najbliższych.
Przez wskazany uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, niepubl.).
Dokonana w tym kontekście analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawców doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że w sytuacji, gdy jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżących jest świadczenie socjalne (zasiłek stały w wysokości 456 zł miesięcznie) za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie jakichkolwiek kosztów sądowych. Skarżący nie posiadają przy tym jakiegokolwiek majątku, który umożliwiałby pozyskanie środków pieniężnych na ten cel. Lokal w którym rodzina mieszka stanowi własność gminy (umowa najmu do 25 sierpnia 2014 r.).
W konsekwencji, w warunkach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie są w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie nawzajem i córki ponieść kosztów sądowych w jakimkolwiek zakresie.
W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.