Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił zawieszenia postępowania w sprawie M. Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
W dniu 20 czerwca 2011 r. do Sądu wpłynęło zażalenie na powyższe postanowienie (pismo z dnia 14 czerwca 2011 r., k.-119).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Przepis art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa", stanowi, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których zamknięty katalog wymienia § 1 tego artykułu.
Na mocy art. 194 § 1 pkt 3 ppsa zaskarżeniu zażaleniem podlega postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Zwrot "zawieszenie postępowania" oznacza, że ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia, którym sąd zawiesza postępowanie. Tym samym zwrotu tego nie można utożsamiać z rozstrzygnięciem, które nie doprowadza do zawieszenia postępowania, czyli postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania.
Skoro w katalogu przypadków, o których mowa w art. 194 § 1, ani w żadnym innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawodawca nie przewidział środka zaskarżenia w postaci zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania, to oczywistym jest, że takiego środka zaskarżenia nie można domniemywać, a tym bardziej nie można się go doszukiwać wbrew ustawie.
Wobec powyższego, skoro przedmiotowe w sprawie zażalenie zostało wniesione od orzeczenia, od którego nie przysługuje żaden środek odwoławczy, należało je uznać jako niedopuszczalne i, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy ppsa, orzec jak w sentencji postanowienia.