Uzasadnienie
W dniu 8 września 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe M. Z. K. (k.-135-136), w którego treści podał, że zaskarża w całości zarządzenie Sędziego z dnia 5 sierpnia 2011 r.. Pomimo więc iż skarżący nie podał jakiego rodzaju pismo składa, Sąd przyjął, że jest to zażalenie na ww. zarządzenie z dnia 5 sierpnia 2011 r., stanowiące wezwanie do jednoznacznego wypowiedzenia się co do treści pisma z dnia 1 sierpnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Przepis art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowi, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których zamknięty katalog wymienia § 1 tego artykułu.
Skoro zaś w katalogu przypadków, o których mowa w art. 194 § 1, ani w żadnym innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawodawca nie przewidział środka zaskarżenia w postaci zażalenia na zarządzenie stanowiące wezwanie strony do wypowiedzenia się co do treści pisma, to oczywistym jest, że takiego środka zaskarżenia nie można domniemywać, a tym bardziej nie można się go doszukiwać wbrew ustawie.
Wobec powyższego, skoro przedmiotowe w sprawie zażalenie zostało wniesione na czynność, od której nie przysługuje żaden środek odwoławczy, należało je uznać jako niedopuszczalne i, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzec jak w sentencji postanowienia