Uzasadnienie
Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej - doradcy podatkowemu - w dniu 21 maja 2015 r. Następnie pełnomocnik skarżącej w dniu 18 czerwca 2015 r. w krajowym urzędzie pocztowym nadał skargę, przy czym przesyłkę zaadresował w następujący sposób: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie [...] za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej [...]". Operator pocztowy doręczył tak zaadresowaną przesyłkę bezpośrednio sądowi w dniu 22 czerwca 2015 r., a następnego dnia skarga została wyekspediowana z sądu za pośrednictwem operatora pocztowego do organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
W dniu 29 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej otrzymał ze strony sądu pismo z dnia 22 czerwca 2015 r., zawiadamiające o tym, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2015 r. skarga zostaje przekazana organowi, który wydał zaskarżoną decyzję.
Z kolei w dniu 26 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniał, że przesyłka zawierająca skargę została prawidłowo zaadresowana, zaś operator pocztowy błędnie dostarczył ją bezpośrednio sądowi. Zatem nie ma winy strony skarżącej w tym, że doszło do uchybienia ustawowemu terminowi przewidzianemu dla wniesienia skargi. Potwierdził jednocześnie, że o przekazaniu skargi organowi został przez sąd poinformowany. Następnie wyjaśnił, iż o tym, że skarga została nieprawidłowo doręczona bezpośrednio sądowi uzyskał wiedzę w dniu 20 sierpnia 2015 r., podczas przeglądania akt sądowych. Wniosek ten został uwzględniony i strona skarżąca uzyskała przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie sprawy w pierwszej kolejności trzeba przypomnieć, że stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.- p.p.s.a.) skargę należało złożyć za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, przy czym, jak stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W nin. sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 21 maja 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o jakim mówi art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał zatem z dniem 22 czerwca 2015 r., mając w polu widzenia art. 83 § 2 p.p.s.a. (20 czerwca 2015 r. to sobota). Do tego dnia skarga nie wpłynęła do organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
W powyższych okolicznościach skarga została złożona w dniu przekazania jej przez sąd organowi, który wydał zaskarżoną decyzję, a więc w dniu 23 czerwca 2015 r.
Z kolei jak wynika z akt sprawy sygn. I SA/Lu 1412/15, w dniu 19 czerwca 2015 r. do Dyrektora Izby Skarbowej [...] wpłynął wniosek strony skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji objętej skargą w nin. sprawie.
W powyższych okolicznościach mamy do czynienia z sytuacją, w której wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji został złożony przed wniesieniem skargi na tę decyzję. Wobec tego istotnego znaczenia nabiera regulacja zawarta w art. 56 p.p.s.a., a stanowi ona, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Dla ścisłości trzeba przypomnieć, że datą wszczęcia postępowania podatkowego na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu, co wynika wprost z treści art. 165 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2015.613 ze zm.).
Zawieszenie nin. postępowania trwa do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Z tych względów należało zawiesić postępowanie sądowe w tej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 56 p.p.s.a.