Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. tutejszy Sąd przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w L. wyznaczyła radcę prawnego M. M..
Sprawa została zakończona wyrokiem z dnia 24 czerwca 2016 r., oddalającym skargę strony.
W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia pełnomocnik skarżącej złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 319 i nast.) wraz z dowodem doręczenie powyższej opinii kuratorowi strony skarżącej (k. 326). Jednocześnie wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie ww. opinii oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części (k. 319).
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa aktualnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715 - dalej rozporządzenie). Do czynności, za które radca prawny ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy również sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radca prawny powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Ponieważ w rozpoznanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł, zastosowanie znajdzie § 8 pkt 7 rozporządzenia, który stanowi, że wysokość opłaty przy takiej wartości przedmiotu sporu wynosi [...] zł. Obliczając zatem 50 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. [...] zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić [...] zł ([...] zł x 23 % = [...] zł; [...] zł + [...] zł = [...] zł).
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.