Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania M. S. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 8 kwietnia 2010r., Nr [...] orzekającej o dokonaniu zabezpieczenia na jej majątku oraz na majątku prowadzonej przez nią firmy A. przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres: styczeń-kwiecień 2008r. w łącznej wysokości 582.432,52 zł oraz przybliżonej kwoty odsetek za zwłokę w łącznej wysokości 136.858,70 zł – utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
W dniu 16 grudnia 2010r., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję określającą skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące: od stycznia do października 2008 r.
W myśl art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej, decyzja o zabezpieczeniu wygasa:
- 1) po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego;
- 2) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego;
- 3) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zwrotu podatku.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz.1269 / w związku z art. 1 i art. 3 (1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a./, sąd administracyjny kontroluje działania organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy ostatnio powołanej, nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W tym kontekście należy stwierdzić, że w sprawie o sygnaturze I FSK 2053/09, postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił przedstawić do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: Czy wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. t.j. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy.
W tych okolicznościach, Sąd wyraża pogląd, iż udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytanie nie pozostanie bez wpływu na rozstrzygnięcie skargi i na ocenę prawną zaskarżonej decyzji, również, w kontekście bezprzedmiotowości postępowania sądowego, o której mowa w art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.