Uzasadnienie
Interpretacją indywidualną z dnia [...], Minister Finansów uznał, stanowisko I. Ł. przedstawione we wniosku z dnia [...] o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie tzw. ulgi meldunkowej, przychodu ze sprzedaży nieruchomości w części przypadającej: na lokal mieszkalny za prawidłowe, natomiast w części dotyczącej udziału w gruncie za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu organ podatkowy wyjaśnił, że we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego I. Ł. przedstawiła następujący stan faktyczny: w dniu [...], na podstawie umowy darowizny, nabyła od rodziców odrębną własność lokalu mieszkalnego położonego przy ul. O. [...] w B. P. wraz z przynależną piwnicą, a także udziałem w gruncie. W ww. lokalu zameldowana była na pobyt stały od [...] do [...] W dniu [...] dokonała sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego wraz z piwnicą i udziałem w gruncie, zaś w dniu [...] złożyła we właściwym urzędzie skarbowym oświadczenie o spełnieniu warunków do zwolnienia od podatku dochodowego przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dotyczące sprzedaży nieruchomości nabytych po dniu 1 stycznia 2007 r. W związku z powyższym zadała pytanie: Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego otrzymanego w drodze darowizny w 2008 r. wraz z udziałem w gruncie, na którym on się znajduje stanowi podstawę do naliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych?
Przedstawiając swoje stanowisko, I. Ł. argumentowała, że zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozciąga się również na grunt. W jej ocenie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, wobec czego zastosowanie w sprawie powinien znaleźć art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym nieruchomością są nie tylko grunty, ale również budynki trwale z tym gruntem związane lub części takich budynków (o ile nie stanowią odrębnej od gruntu własności, na mocy przepisów szczególnych).
Dalej skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 48 Kodeksu częścią składową gruntu jest w szczególności budynek, co oznacza, że nie jest możliwe sprzedanie gruntu bez budynku. Dlatego też trudno przyjąć – jej zdaniem – że intencją ustawodawcy było przyjęcie, że "lokal mieszkalny", o którym mowa w przedmiotowym zwolnieniu, jest oderwany od gruntu, na którym się znajduje.
Minister Finansów, udzielając pisemnej interpretacji uznał powyższe stanowisko za prawidłowe w części uzyskanego przychodu przypadającego na lokal mieszkalny, oraz za nieprawidłowe w części uzyskanego przychodu przypadającego na udział w gruncie.
Argumentował, że ustawodawca konstruując przesłanki uprawniające do skorzystania z ulgi meldunkowej, nie użył w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy podatkowej sformułowania "nieruchomość", lecz posłużył się zamkniętym katalogiem rzeczy i praw, których sprzedaż objęta jest przedmiotowym zwolnieniem.
O ile bowiem, istotnie w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy podatkowej przewidział, że przychodem podatkowym będzie przychód ze sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli nastąpi ona przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, o tyle w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. b), o tyle nie uznał, że zwolnieniem jest objęty przychód ze zbycia nieruchomości. Zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. b) ww. ustawy, objęty jest wyłącznie przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Dlatego też, zwolnieniem nie jest objęta sprzedaż gruntu lub udziału w gruncie związanym z lokalem mieszkalnym stanowiącym część składową nieruchomości.
Na powyższą interpretację po wyczerpaniu przewidzianych prawem środków I. Ł. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie:
- - art. 9 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 126 w zw. z art. 30 e ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych w zw. z art. 46, art. 48, art. 191 k.c., poprzez przyjęcie, że mieszkanie nie dzieli losu prawnego gruntu, a zatem sprzedaż mieszkania i gruntu należy traktować jako dwie odrębne czynności sprzedaży,
- - art. art. 121 § 1, 122, 187 § oraz 191 Ordynacji podatkowej poprzez całkowicie dowolną interpretację materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a tym samym wadliwe ustalenie prawdy materialnej oraz ocenę dowodów bez uwzględnienia interesów i wyjaśnień podatnika, podtrzymując swoje stanowisko zawarte we wniosku o udzielenie interpretacji i wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Z przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.a) wynika, iż sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W orzecznictwie i literaturze podkreśla się, iż zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o ww. przepis następuje z urzędu, a jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym). Podkreśla się, że przepis ten daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym, pytania prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2. Warszawa 2006, str. 281 – 282), jak również, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym, w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302 -303).
Odnosząc powyższe do sprawy niniejszej wskazać należy, że podstawowe znaczenie dla kontroli prawidłowości zaskarżonej interpretacji indywidualnej ma rozstrzygnięcie kwestii, czy przychodem zwolnionym od opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a ustawy podatkowej jest przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, czy też przychód wyłącznie ze zbycia budynku.
W tym miejscu wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FSK 824/10 orzeczeniem z dnia 27 października 2011 r. postanowił na podstawie art. 187 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy tzw. ulga meldunkowa przewidziana w art. 21 ust.1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) w stanie prawnym obowiązującym do końca 2008 r. obejmowała swoim zakresem wyłącznie budynek mieszkalny, jego część lub udział w nim, czy również grunt, na jakim budynek ten został posadowiony?"
Uwzględniając powyższe, Sąd wyraża pogląd, że udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytanie prawne dotyczące kwestii budzącej poważne wątpliwości ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej.
Zaistniała sytuacja wyczerpuje zatem przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wskazaną w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu udzielenia odpowiedzi na przedstawione składowi siedmiu sędziów pytanie prawne.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.