Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną T. B. na postanowienie WSA Lublinie z dnia 24 października 2013 r. odrzucającego skargę.
Pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. T. B.wniósł zażalenie, nie podał w nim jednak jakiego postanowienia ono dotyczy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 stycznia 2014 r. skarżący wezwany został do usunięcia braków formalnych zażalenia przez podanie daty postanowienia, którego zażalenie dotyczy w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący został pouczony, że w razie niewykonania wezwania Sąd przyjmie, że zażalenie dotyczy postanowienia z dnia 12 grudnia 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wezwanie do usunięcia braków zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 stycznia 2014 r., lecz pozostało bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej: "ppsa"), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Przepis art. 197 § 2 ppsa stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zgodnie z art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w powołanym przepisie przesądza o jego dopuszczalności, natomiast wniesienie zażalenia z naruszeniem art. 194 § 4 ppsa czyni je niedopuszczalnym. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 ppsa, czyli w takiej sytuacji sąd zażalenie odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w piśmie z dnia 19 grudnia 2013 r.. doręczającym odpis postanowienia z dnia 12 grudnia 2013 r., że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, złożył zażalenie sporządzone osobiście.
W okolicznościach niniejszej sprawy zażalenie obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Skarżący nie jest adwokatem ani radcą prawnym. Tym samym należało przyjąć, że zażalenie zostało sporządzone przez podmiot nieuprawniony i jako takie podlegało odrzuceniu.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, odrzucił zażalenie