Postanowienie WSA w Lublinie z 2 grudnia 2016 r., I SA/Lu 87/16

Rozpoznanie

w dniu 2 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. G. o przyznanie kosztów reprezentacji z urzędu

Sprawa

w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2012 r. p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu J. G. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę [...]zł ([...] złotych), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości [...] zł ([...] złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r. referendarz sądowy tutejszego sądu przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w L. wyznaczyła radcę prawnego J. G..

Sprawa została zakończona wyrokiem z dnia 6 lipca 2016 r., oddalającym skargę strony.

W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia pełnomocnik strony skarżącej złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 89 i nast.). Jednocześnie wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie ww. opinii oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części (k. 88).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa aktualnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715 - dalej rozporządzenie). Do czynności, za które radca prawny ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy również sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radca prawny powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Ponieważ w rozpoznanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł, zastosowanie znajdzie § 8 pkt 3 rozporządzenia, który stanowi, że wysokość opłaty przy takiej wartości przedmiotu sporu wynosi [...] zł. Obliczając zatem 50 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. [...] zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić [...] zł (300 zł x 23 % = [...] zł; [...] zł + [...] zł = [...] zł).

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.