Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 marca 2011 r. (sygn. I SA/Lu 914/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę L. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości straty za 2004 rok.
Dnia 23 marca 2011 r. strona wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a ponieważ wniosek ten nie został podpisany, zarządzeniem z dnia 25 marca 2011 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała L.P. do usunięcia braku pisma - wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku poprzez własnoręczne podpisanie tego pisma - w terminie 7 -dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku wraz z wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zostało doręczone stronie w sposób prawem przewidziany w dniu 15 kwietnia 2011 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upływał zatem w dniu 22 kwietnia 2011 r.
Podpisany wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku strona nadała do Sądu 28 kwietnia 2011 r. składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia jego braków formalnych i powołując się na "obiektywne przeszkody".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "ppsa".), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 ppsa).
Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 ppsa w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu - por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381, z dnia 8 grudnia 1999 r., I SA/Lu 1246/98, LEX nr 40367, z dnia 13 sierpnia 1999 r., III SA 7432/98, LEX nr 39470, czy postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/99, LEX nr 50679. Poglądy judykatury zgodne są co do tego, iż do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, nieoddanie przesyłki adresatowi przez domownika, obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma itp.
Uprawdopodobnienie powyższych okoliczności należy jednak zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż strona we wniosku nie wskazała na żadne konkretne okoliczności, które uniemożliwiły jej terminowe dokonanie czynności, powołując się jedynie na bliżej nieokreślone "obiektywne przeszkody".
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 86 § 1 ppsa - należało orzec jak w sentencji.